Exact 114 jaar na de lancering van L’Heure Bleue waagt Guerlain zich aan een bijzondere uitdaging. Niet zomaar een eerbetoon maken aan een van de beroemdste parfums uit de geschiedenis, maar een geur creëren die Jacques Guerlain vandaag zelf had kunnen bedenken. Alleen zijn de ingrediënten veranderd, de regelgeving strenger en de wereld een heel andere.
Meer dan honderd jaar geleden keek Jacques Guerlain op een avond gefascineerd naar de Seine terwijl de dag langzaam in de nacht overgaat. Dat vluchtige moment, dat de Fransen zo poëtisch l’heure bleue noemen, inspireerde hem in 1912 tot een parfum dat zou uitgroeien tot een van de grote klassiekers uit de parfumgeschiedenis.
Vandaag keert Delphine Jelk, de huisparfumeur van Guerlain, terug naar datzelfde blauwe uur. Niet om L’Heure Bleue opnieuw te maken, benadrukt ze, maar om de emotie ervan naar vandaag te vertalen. “Deze nieuwe versie heeft niet dezelfde formule; maar wel dezelfde ziel als de geur die Jacques Guerlain in 1912 creëerde: de iris, de vanille, de oranjebloesem met dat onweerstaanbare marshmallow-akkoord.”
De geur van het blauwe uur
L’Heure Bleue anno 2026 maken klinkt eenvoudiger dan het is. Parfums zijn immers veel minder statisch zijn dan we denken en worden aangepast voor verschillende redenen. Sommige natuurlijke grondstoffen uit 1912 bestaan vandaag niet meer. Andere mogen door de steeds strengere internationale regelgeving nog slechts beperkt worden gebruikt.
Tegelijk beschikt een parfumeur vandaag over synthetische moleculen waarvan Jacques Guerlain alleen had kunnen dromen. Zoals cascalone, een molecule die doet denken aan water, zeenevel en regen. Jelk gebruikt het in wat ze zelf haar ‘blauwe lucht’ akkoord noemt.
“Ik wilde een frisheid die je een rilling bezorgt. Letterlijk, want het wordt frisser wanneer de avondlucht blauw kleurt. Maar ook emotioneel, door dat spannende gevoel dat alles mogelijk is en je kunt zijn wie je wilt wanneer de nacht voor je ligt.”
Iris: het blauwe goud van Guerlain
Een ander sleutelingrediënt in het nieuwe Guerlain-parfum is iris, een grondstof die ook een belangrijke rol speelde in het oorspronkelijke L’Heure Bleue. “Ik denk dat Jacques Guerlain voor iris koos vanwege de tederheid die de poederachtige noot uitstraalt. Ze heeft iets stoffigs en houtachtigs. Voor sommige neuzen ruikt dat ouderwets, voor mij geeft het een elegantie en sensualiteit die dicht bij make-up ligt.”
Jelk wilde echter een moderne irisgeur die luchtig en transparanter aanvoelt. Daarom ontwikkelden ze bij Guerlain een eigen iristinctuur. “Bij Guerlain kunnen we alles zelf doen -niet alleen parfums maken, maar ook ingrediënten bewerken. Dat is een luxe die weinig merken hebben.” Deze tinctuur ruikt beduidend anders: “Minder poederig dan de klassieke irisboter. Bovendien ruik je de iris van begin tot eind. Dezelfde ziel, maar een modernere geur.”
Alleen al de ontwikkeling van die tinctuur nam drie jaar in beslag. En ook iris zelf vraagt geduld. In de parfumerie worden niet de bloemen, maar de wortelstokken gebruikt. Die worden pas na drie jaar geoogst, moeten vervolgens nog eens drie jaar drogen en worden pas daarna verwerkt. Het lange productieproces maakt iris tot een van de kostbaarste ingrediënten in de parfumerie. “Letterlijk blauw goud”, lacht Jelk.
Waarom klassieke parfums veranderen
Een parfum als L’Heure Bleu vandaag exact maken zoals Jacques Guerlain dat in 1912 deed, is onmogelijk. Niet alleen omdat bepaalde ingrediënten verdwenen zijn, maar vooral omdat de regelgeving rond parfumgrondstoffen sterk is veranderd. “De wetgeving beperkt in aanzienlijke mate de manier waarop ik grondstoffen kan gebruiken. Rozenessence bijvoorbeeld is een nachtmerrie, maar tegelijkertijd kunnen consumenten wel vrij rozenolie kopen en op hun huid smeren. Absurd, maar dat zijn de regels.”
Jelk trekt regelmatig naar de Europese Commissie om bepaalde ingrediënten te verdedigen. “Sommige ingrediënten verdwijnen uit de parfumerie, terwijl ze in de voedingsindustrie nog wel gebruikt mogen worden. Natuurlijk kunnen bepaalde stoffen in enorme hoeveelheden problematisch zijn. Maar dat geldt voor alles. Wat nootmuskaat in bechamelsaus is hemels, maar een hele noot opeten is dodelijk.”
Voor Jelk gaat de discussie bovendien over meer dan de vrijheid van een parfumeur. “In de farmaceutische en voedingsindustrie lijkt veel meer mogelijk, terwijl parfum ook belangrijk is. Het hoort bij het leven van mensen, het raakt emoties en geeft een goed gevoel.”
Parfum als een vorm van troost
Tijdens ons gesprek noemt Delphine Jelk parfum meermaals een vorm van troost. Niet toevallig. Toen Jacques Guerlain L’Heure Bleue creëerde in 1912 hing de dreiging van de Eerste Wereldoorlog al in de lucht. Ook vandaag leven we in een onrustige tijd. Heeft die parallel haar beïnvloed?
“Een Guerlain-parfum is voor mij altijd iets omhullend geweest. Bijna een knuffel. Ik geloof dat geur ons mentaal kan helpen, zeker in moeilijke tijden. Sinds covid beseffen we meer dan ooit hoeveel ons reukvermogen met onze emoties verbonden is. Ik ben ervan overtuigd dat parfum ooit een veel grotere rol zal spelen in ons welzijn dan we vandaag denken.”
Info
Eau de parfum 30 ml: 83 euro, 50 ml: 117 euro, 100 ml: 160 euro, , guerlain.com
