Parfumeur Cécile Zarokian en Amouage delen een passie voor kwaliteit

Op een druilerige herfstdag in Antwerpen is parfumeur Cecile Zarokian in Antwerpen, waar ze enkele nicheparfumerieën bezoekt waar ze haar creaties verkopen. Vlak voor ze een talk geeft bij Necessities, ontmoet ik haar voor een koffie. Een mooie, elegante vrouw die voorbestemd was om in de sporen van haar vader te volgen als arts. Maar gelukkig ontdekte ze op tijd dat je ook parfumeur kon worden.

Van arts tot parfumeur

“Ik heb eerst geneeskunde gestudeerd, want ik wilde kinderarts worden. Mijn hele leven al heb ik veel aandacht gehad voor geuren. Ik herkende het wasmiddel waarmee de moeders van mijn vriendin hun kleren wasten, ben dol op de geur van papier, hield de parfumstalen bij die mijn moeder van de parfumerie meebracht, … Maar ik had geen idee dat parfums maken een beroep kon zijn. Toen ik een vriendin hoorde vertellen over de parfumschool, was ik meteen geïntrigeerd. Ik deed ingangsexamen van Isipca en slaagde. Tijdens mijn stage bij Robertet in Grasse leerde ik nog veel meer dan op school. Daarna kon ik in het bedrijf aan de slag, in Parijs. Toen daar een besparingsronde was verloor ik mijn job, als een van de jongste parfumeurs.”

De uitdagingen van een zelfstandig parfumeur

Haar ontslag gaf haar de duw die ze nodig had, om de sprong te wagen als zelfstandig parfumeur. “Dat was een enorme gok waar ik geen moment spijt van heb gehad.” Bekent Cécile. “Als zelfstandige heb je een enorme vrijheid. Maar het is niet evident. Want je moet àlles doen. Ik sta niet de hele dag in het lab, want ik moet ook een business runnen: vergaderen met klanten, e-mails en bestellingen opvolgen, zorgen dat ik de juiste ingrediënten voor mijn projecten vind, mijn PR verzorgen, projecten opvolgen (ruiken hoe de geuren evolueren en bijsturen), maar ook trade shows en events bezoeken,… Geen enkele dag is hetzelfde, het is erg afwisselend. Maar creëren doe je vooral in je hoofd. Je ideeën schrijf je uit in formules.”

Een gesloten wereld

Buiten al die ballen in de lucht houden is haar grootste uitdaging wellicht het gesloten karakter van de sector. “Producenten leggen veel geld op tafel, louter en alleen om voorstellen te mogen doen voor een briefing. Daarnaast kunnen ze ook marktstudies bieden. Dat kun je niet als zelfstandige. Dus moet ik merken overtuigen om me te vertrouwen en me een kans te geven.”

Nochtans is Cécile niet van de minsten. Toen ze nog als leerlingparfumeur bij Robertet werkte, won ze de briefing van Amouage met Epic Woman. Dat parfum is vandaag nog altijd een van de bestsellers van Amouage. Pas 10 jaar later nam ze opnieuw contact op met het merk, toen er een nieuwe ceo en creatief directeur -de belg Renaud Salmon- kwam. Het klikte en Salmon vroeg haar om een voorstel te doen voor een vanillegeur. Dat werd Material, dat op minder dan een jaar klaar was, wat redelijk snel is. “Wanneer je voor een merk met een sterk DNA werkt, zijn de opties niet eindeloos. Bovendien ben ik zelfstandige en moet ik dus zeer efficiënt werken. Ik stel enkel zaken voor waar ik zelf volledig achter sta. Al staat mijn persoonlijke smaak los van mijn werk.”

De composities van Cécile Zarokian voor Amouage

Epic Woman (2009)

Epic was het eerste parfum van Cécile. Ze werkte toen nog als leerling-parfumeur bij Robertet. “Amouage was toen nog redelijk onbekend. Mijn mentor had geen tijd en gaf me het project door. De briefing was de Zijderoute naar China en de ingrediënten van de Specerijenroute. Ik nam een risico en koos niet voor de voor de hand liggende kruiden en specerijen, maar gebruikte ze subtieler. Ik vertrok van een roos die ik mysterieus maakte met wierook. Het merk vond het fantastisch en gaf me het project, tot mijn ongeloof. Ik mocht zelfs mijn naam op het project zetten, terwijl ik nog geen officieel parfumeur was. Dat parfum lanceerde mijn carrière.”

Epic 56 Woman (2021)

Epic was met een concentratie van 25% al redelijk intens, voor een eau de parfum. Maar Renaud Salmon wilde het nog intenser en bestelde een extraît de parfum versie van Epic. Maar wanneer je een nog hogere concentratie maakt, betekent dat minder alcohol, waardoor het parfum minder evolueert. Tegelijkertijd moest het extraît een toegevoegde waarde hebben. Een dubbele uitdaging, dus. “Ik gebruikte voor Epic 56 de Centifoliaroos in plaats van de Turkse roos. Die heeft een zoeter, rijker en fruitiger aroma, maar is moeilijker te krijgen, aangezien Grasse slechts kleine hoeveelheden produceert, meestal gereserveerd voor Chanel en Dior. Daarnaast werkte ik met kruiden als kruidnagel, kaneel en roze peper voor een sprankelende aanzet. De basis wilde ik nog donkerder en rijker, dus pushte ik de amber en voegde een beetje oud toe. Je ruikt het nauwelijks, ik heb het meer voor zijn effect gebruikt.”

“Eenzelfde compositie ruikt anders in verschillende concentraties, omdat ze bepaalde noten beter doen uitkomen.” Legt Cécile uit. “Voor Epic 56 bleek de ideale concentratie op 56% te liggen, ongemeen hoog, zelfs voor een extraît de parfum! Daarnaast kunnen ook processen zoals maturatie (het laten rusten van de parfumolie, zodat alle ingrediënten zich kunnen uitdrukken) en maceratie (het oplossen van het concentraat in alcohol) een effect op de geur hebben. Amouage koos voor een proces van 5 maanden, wat een absolute luxe is!”

 Material (2021)

“Renaud wilde een echte vanillegeur, geen goedkope cakegeur. Material is niet de gebruikelijke gourmand, maar toont vanille in al zijn rijkelijke glorie, met zijn hout- en lederfacetten. Het aroma van vanillepeulen is rijk, donkerder, kruidig, zwaar, lederachtig, zelfs dierlijk. Vanille is een van de duurste ingrediënten, dus dat kun je niet goedkoop maken. Dat was geen probleem, ik kreeg het budget. De inspiratie van het parfum, de song Material Girl van Madonna, is dus niet ver gezocht.”

Royal Tobacco, The Library Collection Opus XIV (2022)

“Ik wilde een tabaksparfum maken, maar iets anders dan wat er al bestaat. De meeste tabaksgeuren zijn zoet, honingachtig, ze ruiken niet echt naar tabak. De idee achter de geur was een fusie tussen Oman en Cuba. Rook verbindt die 2: in Oman heb je het alomtegenwoordige wierook, in Cuba de sigaarbladeren. Dat werd het hoofdakkoord. Dat vulde Cécile aan met een groen aromatisch topakkoord (anijs, lavendel, basilicum), een kruidig-fruitig hart met kruidnagel, zoethout, komijn en gedroogde pruim en een donkere lederbasis (guaiac en berk). “Ik werkte op de evolutie van een brandende sigaar, van het aansteken tot het einde. Het contrast tussen de warmere facetten van tabak en de koude, rokerige assen.”

Silver Oud, The Library Collection Opus XIII (2022)

Een oudgeur maken die anders is dan wat er al op de markt is, die zowel echte oudkenners (zoals de koninklijke familie van Oman, de eigenaars van Amouage) als een breder publiek van leken, kon bekoren. Geen kleine uitdaging. “Echte oudolie heeft een stalgeur” weet Cécile. “Het is een erg dierlijke, lederachtige, rijke, donkere en zware geur.” Bovendien is het enorm duur, waardoor het meestal wordt nagemaakt, als een rokerig houtakkoord. Cécile koos om het te combineren met vanille, om het dierlijke van de oud te temmen. “Bovendien heeft vanille iets verslavend, waardoor je er aan wilt blijven ruiken.” Het oud-vanille akkoord werd verrijkt met hout (patchoeli, ceder en cypriol) en een rokerig-warme basis (castoreum, berk, amber en guaiac).

Info

Amouage eau de parfum 50 ml: 240 euro, 100 ml: 325 euro, extraît de parfum 100 ml: 440 euro. Te koop bij o.a. Necessities in Antwerpen. Meer verkooppunten vind je via luxurycosmetics.be. Meer info over het werk van Cécile Zarokian vind je op www.cecilezarokian.com

Lees ook

Studie van vanille: Amouage Material en Boundless

Akro maakt parfums met verslavende trekjes

Mathilde Laurent, de anti-snob van de parfumerie

***English****

Portrait of independent perfumer Cecile Zarokian
a perfect match for Amouage

It’s a drizzly autumn day, when perfumer Cécile Zarokian visits niche perfumeries in Antwerp. That evening, she gives a talk for clients of Necessities. In between perfumery visits, I meet her for a coffee. A beautiful, elegant woman who was destined to follow in her father’s footsteps as a doctor. But luckily she discovered the art of perfumery in time.

From doctor to perfumer

“I studied medicine first, because I wanted to become a paediatrician. All my life, I have been very attentive to scents. I recognised the detergent my friend’s mothers used to wash their clothes, I adore the smell of paper, and kept the perfume samples my mother brought from the perfumery, … But I had no idea that perfume making could be a profession.

When a friend told me about the perfume school she attended, I was immediately intrigued. I took entrance exams from Isipca and passed. During my internship at Robertet in Grasse, I learnt much more than at school. After that I got a job with the company, in Paris. When there was a round of cutbacks, I lost my job, as one of the youngest perfumers.

A leap of faith

Her redundancy gave her the push she needed, to take the plunge as an independent perfumer. “That was a huge gamble that I haven’t regretted for a moment,” she says. “Being self-employed gives you enormous freedom. But it is not easy. Because you have to do everything. I don’t spend all day in the lab, because I also have to run a business: hold meetings with customers, follow up e-mails and orders, make sure I find the right ingredients for my projects, take care of my PR, follow up projects (smell how the fragrances evolve and make adjustments), but also visit trade shows and events,… Every day is different. But you create mainly in your head and write out your ideas in formulas.”

A closed world

Apart from keeping all those balls in the air, her biggest challenge is probably the closed nature of the sector. “Producers put a lot of money on the table purely to be allowed to submit proposals for briefings. They can also offer market studies. You can’t do that as a small independent perfumer. So I have to convince brands to trust me and give me a chance.”

However, Cécile has quite some references. When she was still working as an apprentice perfumer at Robertet, she won Amouage’s briefing for Epic Woman. That perfume is still one of Amouage’s bestsellers today. She did not contact the brand again until 10 years later, when a new ceo and creative director arrived. She connected with Renaud Salmon and he asked her to propose a vanilla fragrance. In less than a year she finished Material. “When you work for a brand with such a strong DNA as Amouage, the options are not endless,” Cécile knows. “Moreover, I am self-employed, so I have to work very efficiently. I only propose perfumes that I fully support of myself. Although my personal taste is independent of my work.”

Cécile Zarokian’s compositions for Amouage

Epic Woman (2009)

Epic was Cécile’s first perfume. “Amouage was fairly unknown at the time. My mentor didn’t have time and handed me the briefing about the Silk Road to China and ingredients from the Spice Route. I took a risk by not going for the obvious herbs and spices, but used them more subtly. A rose was my starting point, to which I added incense to make it more mysterious. The brand loved it and gave me the project, much to my disbelief. I was even allowed to put my name on the project, even though I was still an apprentice perfumer. That perfume launched my career.”

Epic 56 Woman (2021)

Epic was already quite intense, with a concentration of 25%, which is very high for an eau de parfum. But Renaud Salmon wanted it even more intense and ordered an extraît de parfum version of Epic. “A higher concentration means less alcohol, so the perfume evolves less. At the same time, the extraît had to have an added value compared to Epic.” In other words, a double challenge.

“For Epic 56, I used Centifolia rose instead of Turkish rose, because it has a sweeter, richer and fruitier aroma. But it is more expensive and harder to get, as Grasse produces only small quantities, mostly reserved for Chanel and Dior. I dressed it up with spices like clove, cinnamon and pink pepper for a sparkling start. I wanted the base to be even darker and richer, so I pushed the amber and added a little oud. You can hardly smell it, I used it more for its effect.”

“The same composition smells different at various concentrations because they make certain notes stand out better.” Explains Cécile. “For Epic 56, the ideal concentration turned out to be at 56%, unusually high, even for an extraît de parfum! In addition, processes such as maturation (letting the perfume oil rest so that all the ingredients can express themselves) and maceration (dissolving the concentrate in alcohol) can also have an effect on the fragrance. Amouage opted for a five-month process, which is an absolute luxury!”

 Material (2021)

“Renaud wanted a real vanilla perfume, not a cheap cake scent. Material is not the typical gourmand, but shows vanilla in all its rich glory, with its wood and leather facets. The aroma of vanilla pods is rich, dark, spicy, heavy, leathery, even animalic. Vanilla is one of the most expensive ingredients, but that wasn’t an issue, I got the budget. So the inspiration of the perfume, Madonna’s song Material Girl, is not far fetched.”

Royal Tobacco, The Library Collection Opus XIV (2022)

“I wanted to make a tobacco perfume, but something different from what already exists. Most tobacco fragrances are sweet and honey-like. They don’t really smell like tobacco. The idea behind the fragrance was a fusion between Oman and Cuba. Smoke connects the 2: in Oman you have the ubiquitous incense, in Cuba the cigar leaves. That became the main accord.” Cécile complemented that with a green aromatic top accord (anise, lavender, basil), a spicy-fruity heart with clove, liquorice, cumin and dried plum and a dark leather base (guaiac and birch). “I worked on the evolution of a burning cigar, from lighting to the end. The contrast between the warmer facets of tobacco and the cold, smoky ash.”

Silver Oud, The Library Collection Opus XIII (2022)

Making an oud fragrance that is different from what is already on the market, that could appeal to both true oud connoisseurs (like the royal family of Oman, the owners of Amouage) and a wider audience, is no small challenge. “Real oud oil has a barn scent” Cécile knows. “It is a very animalic, leathery, rich, dark and heavy scent.” Moreover, it is hugely expensive, so it is usually imitated, like a smoky wood accord. Cécile chose to combine it with vanilla, to tame the animalic nature of the oud. “Besides, vanilla has something addictive, which makes you want to keep smelling it.” The oud-vanilla accord was enriched with wood (patchouli, cedar and cypriol) and a smoky-warm base (castoreum, birch, amber and guaiac).

Information

Amouage.comcecilezarokian.com

Dit artikel delen op
Sofie Albrecht
Sofie Albrecht